Պատմություններ սիրո, խելագարության և մահվան մասին
Վերադառնալ գրքերին
B2
Պատմություններ սիրո, խելագարության և մահվան մասին
Հորասիո Կիրոգա · ES · 49839 բառ
Հրատարակված 1917 թվականին, լատինաամերիկյան կարճ պատմվածքների այս դասականը միավորում է լարված պատմություններ, որտեղ սերը, խելագարությունը և մահը միահյուսվում են լարվածությամբ լի քաղաքային և ջունգլիների միջավայրերում: Հորասիո Կիրոգան ուսումնասիրում է ծայրահեղ կրքերը, խորագույն վախերը և մարդկային փխրունությունը ճնշող ուժերի առջև՝ անմիջական և մթնոլորտային ոճով: Յուրաքանչյուր պատմություն ստեղծում է անհանգստության և մռայլ գեղեցկության մթնոլորտ, որտեղ փոքր, առօրյա մանրամասները դառնում են ճնշող հույզերի խթան: Հիանալի է այն ընթերցողների համար, ովքեր փնտրում են կարճ, հզոր և հուզիչ պատմություններ, որոնք երկար ժամանակ թողնում են երկար ժամանակ վերջին էջից հետո:
Գլուխ 1 / 205%
Մուտք գործեք՝ առաջընթացը համաժամացնելու և բառերը քարտերի հավաքածուներում պահելու համար։
Una estación de amor · Parte 1 de 2
221 բառ · 2 րոպե
#Primavera#
Era el martes de carnaval. Nébel acababa de entrar en el corso, ya al oscurecer, y mientras deshacía un paquete de serpentinas, miró al carruaje de delante. Extrañado de una cara que no había visto la tarde anterior, preguntó a sus compañeros:
—¿Quién es? No parece fea.
—¡Un demonio! Es lindísima. Creo que sobrina, o cosa así, del doctor Arrizabalaga. Llegó ayer, me parece…
Nébel fijó entonces atentamente los ojos en la hermosa criatura. Era una chica muy joven aún, acaso no más de catorce años, pero completamente núbil. Tenía, bajo el cabello muy oscuro, un rostro de suprema blancura, de ese blanco mate y raso que es patrimonio exclusivo de los cutis muy finos. Ojos azules, largos, perdiéndose hacia las sienes en el cerco de sus negras pestañas. Acaso un poco separados, lo que da, bajo una frente tersa, aire de mucha nobleza o de gran terquedad. Pero sus ojos, así, llenaban aquel semblante en flor con la luz de su belleza. Y al sentirlos Nébel detenidos un momento en los suyos, quedó deslumbrado.
—¡Qué encanto!—murmuró, quedando inmóvil con una rodilla sobre al almohadón del surrey. Un momento después las serpentinas volaban hacia la victoria. Ambos carruajes estaban ya enlazados por el puente colgante de cintas, y la que lo ocasionaba sonreía de vez en cuando al galante muchacho.
Ամբողջ գիրքը կարդալու և լսելու համար գրանցվեք կամ մուտք գործեք։
