FlashcardsLuna

Posthumme memoarer av Braz Cubas

Tilbake til bøker
Posthumme memoarer av Braz Cubas

C1

Posthumme memoarer av Braz Cubas

Machado de Assis · PT · 61982 ord

Disse memoarene av Machado de Assis, fortalt av en avdød forfatter, følger Brás Cubas mens han gjenopplevde kjærlighetene, ambisjonene, forfengeligheten og nederlagene til eliten i Rio de Janeiro på 1800-tallet. Fri fra de levendes konvensjoner snakker fortelleren direkte til leseren, avbryter historien og forvandler sin egen mangel på storhet til litterært materiale. Ironien, de korte kapitlene og den eksperimentelle strukturen gjorde verket til et landemerke innen brasiliansk realisme.

Kapittel 1 av 160

Logg på for å synkronisere fremdrift og lagre ord i kortstokker.

Ao leitor

286 ord · 2 min

Que, no alto do principal de seus livros, confessasse Stendhal havel-o escripto para cem leitores, cousa é que admira e consterna. O que não admira, nem provavelmente consternará é se este outro livro não tiver os cem leitores de Stendhal, nem cincoenta, nem vinte, e quando muito, dez. Dez? Talvez cinco. Trata-se, na verdade, de uma obra diffusa, na qual eu, Braz Cubas, se adoptei a fórma livre de um Sterne, de um Lamb, ou de um de Maistre, não sei se lhe metti algumas rabugens de pessimismo. Póde ser. Obra de finado. Escrevi-a com a penna da galhofa e a tinta da melancholia; e não é difficil antever o que poderá sair desse connubio. Accresce que a gente grave achará no livro umas apparencias de puro romance, ao passo que a gente frivola não achará nelle o seu romance usual; e eil-o ahi fica privado da estima dos graves e do amor dos frivolos, que são as duas columnas maximas da opinião.

Mas eu ainda espero angariar as sympatias da opinião, e o meio efficaz para isso é fugir a um prologo explicito e longo. O melhor prologo é o que contém menos cousas, ou o que as diz de um geito obscuro e truncado. Conseguintemente, evito contar o processo extraordinario que empreguei na composição destas Memorias, trabalhadas cá no outro seculo. Seria curioso, mas nimiamente extenso, e aliás desnecessario ao entendimento da obra. A obra em si mesma é tudo: se te agradar, fino leitor, pago-me da tarefa; se te não agradar, pago-te com um piparote, e adeus.

Braz Cubas.

AO VERME — — QUE — — PRIMEIRO ROEU AS FRIAS CARNES — — DO MEU CADAVER — — DEDICO — — COMO SAUDOSA LEMBRANÇA — — ESTAS — — MEMORIAS POSTHUMAS —